Συνεχής επίπεδη μονωμένη και μη αεριζόμενη στέγη
Η τεχνική λύση αφορά μια συνεχή επίπεδη στέγη με χαλύβδινο φέροντα σκελετό.
Είναι θερμικά μονωμένη με πλάκα πετροβάμβακα τοποθετημένη πάνω από την πλάκα οροφής και στερεωμένη σε αυτήν.
Η στεγανοποιητική μεμβράνη τοποθετείται με ασφαλτική κόλλα, μετά από εφαρμογή στρωμάτων ασταρώματος απευθείας στο θερμομονωτικό στοιχείο, το οποίο πρέπει να διαθέτει καλά μηχανικά χαρακτηριστικά, καθώς η στέγη πρέπει να είναι προσβάσιμη για εργασίες συντήρησης και επειδή υπόκειται στην επίδραση του ανέμου.
Η λύση απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό και επιμελή εκτέλεση, καθώς είναι ιδιαίτερα σύνθετη.
1 - φέρον στοιχείο, χαλύβδινοι δοκοί και κυματοειδής λαμαρίνα
Πρέπει να διαστασιολογηθεί υπολογίζοντας σωστά τα φορτία της μελέτης, συμπεριλαμβανομένης της μέγιστης κάμψης, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Σε περίπτωση απουσίας ειδικού κεκλιμένου στρώματος, το φέρον στοιχείο πρέπει να τοποθετείται απευθείας με την αναγκαία κλίση για να αποφεύγεται το λίμνασμα νερού. Σε περίπτωση απουσίας ειδικού στρώματος, για να ελέγχεται η ροή του ατμού, είναι αναγκαίο να υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στις κυματοειδείς λαμαρίνες με στοιχεία (για παράδειγμα, σφραγιστικά) που εξασφαλίζουν στεγανότητα στη διέλευση ατμού από τους αρμούς.
2 - θερμομονωτικό στοιχείο, πλάκα πετροβάμβακα
Η επιλογή του υλικού πρέπει να βασίζεται στη θερμική αντοχή, στην αντοχή στη σύνθλιψη (λαμβάνοντας υπόψη τα μόνιμα και τα μεταβλητά φορτία, καθώς και την κατανομή τους στην επιφάνεια), στην αντοχή στον κάθετο εφελκυσμό των ινών (καθώς θα πρέπει να αποφεύγεται η αποκόλλησή του από την επίδραση του ανέμου στη στέγη), στη διαστασιολογική του σταθερότητα (καθώς η στεγανοποιητική μεμβράνη είναι τέλεια προσκολλημένη επάνω του) και σε εκτιμήσεις που αφορούν την ηχομόνωση και τη συμπεριφορά σε περίπτωση πυρκαγιάς. Η θερμική αντίσταση πρέπει να καθορίζεται με ειδικό υπολογισμό.
Για τη συγκεκριμένη λύση, δεδομένου ότι το θερμομονωτικό στοιχείο επιτελεί και μηχανικές λειτουργίες, θα πρέπει να ελέγχεται η ικανότητα παραμόρφωσής του. Στην απεικονιζόμενη λύση, η πλάκα στερεώνεται απευθείας στην κυματοειδή λαμαρίνα με κορδόνια κόλλας ασφαλτικής βάσης: στην περίπτωση αυτή είναι σημαντικό να χρησιμοποιούνται μονωτικές πλάκες ενιαίου στρώματος, καθώς, όπως αναφέρθηκε ήδη, αφού και δεν υπάρχει μηχανική στερέωση, η πλάκα λειτουργεί και ως σύνδεσμος μεταξύ στεγανοποιητικής μεμβράνης και κυματοειδούς λαμαρίνας. Ο αριθμός κορδονιών κόλλας ανά μονωτική πλάκα και η σχετική μέθοδος τοποθέτησης καθορίζονται στη φάση της μελέτης ανάλογα με το φορτίου του ανέμου, τα μόνιμα και μεταβλητά βάρη, την πρόσφυση μεταξύ λαμαρίνας και κόλλας και μεταξύ κόλλας και θερμομονωτικού στοιχείου. Συνιστάται η χρήση προϊόντων και μεθόδων εγκατάστασης από δοκιμασμένα συστήματα. Διαφορετικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μηχανική στερέωση των μονωτικών πλακών και στην περίπτωση αυτή συνιστάται η χρήση ενός στρώματος στεγανοποίησης στον ατμό στην κάτω πλευρά του μονωτικού.
3 - στοιχείο στεγανότητας, εύκαμπτη ασφαλτική μεμβράνη
Το στοιχείο στεγανότητας πρέπει να επιλεχθεί βάσει των ακόλουθων παραγόντων: tensile properties (EN 12311-1) Resistance to static loading (EN 12730); resistance to impact (EN 12691). Η μεμβράνη πρέπει να αντέχει στις υψηλές θερμοκρασιακές διακυμάνσεις στις οποίες υποβάλλεται κατά τη χρήση. Όσον αφορά το φορτίο ανέμου, είναι αναγκαία η διενέργεια ειδικού ελέγχου σχετικά με τον τύπο στερέωσης, προκειμένου να αποφεύγεται η αποκόλληση της μεμβράνης από το θερμομονωτικό στοιχείο.
Στην απεικονιζόμενη λύση, προβλέπεται ένα στρώμα ασταρώματος και πρώτης στεγανοποίησης, το οποίο εφαρμόζεται πριν την τοποθέτηση της στεγανοποιητικής μεμβράνης, ενώ η μεμβράνη στερεώνεται στην πλάκα με συγκόλληση. Διαφορετικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μηχανική στερέωση της μεμβράνης.
