Τεχνική ανάλυση
Η μέθοδος προβλέπει την τοποθέτηση ενός περιμετρικού τοίχου με το σύστημα εξωτερικής θερμομόνωσης. Ο τοίχος μονώνεται θερμικά και ακουστικά με πλάκες πετροβάμβακα υψηλής πυκνότητας (μονής ή διπλής πυκνότητας) που τοποθετούνται στην εξωτερική πλευρά του τοίχου και στερεώνονται με συγκόλληση και μηχανική αγκύρωση (με ειδικά βύσματα).
Οι μονωτικές πλάκες προστατεύονται στην εξωτερική πλευρά από ένα στρώμα επιχρίσματος οπλισμένου με πλέγμα από ορυκτές ίνες και τέλος από ένα επιφανειακό φινίρισμα.
Η εξωτερική θερμομόνωση συνιστάται τόσο σε νεόδμητα κτίρια όσο και σε ανακαινίσεις, καθώς επιτρέπει την εκτέλεση των εργασιών χωρίς απώλεια κατοικημένης επιφάνειας και χωρίς να καθίσταται αναγκαία η εγκατάλειψη του ακινήτου από τους χρήστες του. Τα βασικά χαρακτηριστικά του συστήματος είναι:
- Ολοκληρωμένη μόνωση ακόμη και στα αδιαφανή δομικά στοιχεία (κολώνες δοκοί), με αποτέλεσμα την εξάλειψη των θερμογεφυρών.
- Μείωση των τάσεων από θερμικές διακυμάνσεις του σκελετού.
- Βελτίωση της ικανότητας θερμικής συσσώρευσης, ή αύξηση της θερμικής μάζας στο εσωτερικό του μονωμένου περιβλήματος, η οποία είναι ιδιαίτερα σημαντική σε περίπτωση κτιρίων που προορίζονται για κατοικίες και σε παθητικά κτίρια.
- Περιορισμένο πάχος των τοίχων στα νεόδμητα κτίρια και συνεπώς ο περιμετρικός τοίχος μπορεί να περιοριστεί στο ελάχιστο πάχος.
- Ενεργειακή βελτίωση χωρίς μείωση της κατοικημένης επιφάνειας στις ανακαινίσεις.
1) Υπόβαθρο
Σε νεόδμητα κτίρια επιτρέπεται η τοποθέτηση σε τοίχους από τούβλα χωρίς επίχρισμα ή με νέο σκυρόδεμα. Σε περίπτωση τοίχων από τούβλα, η τοποθέτηση πρέπει να είναι πολύ προσεγμένη και ο τοίχος ομαλός και επίπεδος. Σε περίπτωση επέμβασης σε υφιστάμενα κτίρια, θα πρέπει να ελεγχθεί η σταθερότητα του υπόβαθρου, απομακρύνοντας τα σαθρά και αποκολλημένα μέρη επιχρίσματος και φροντίζοντας για ενδεχόμενο γέμισμα, εξουδετερώνοντας ενδεχόμενους μύκητες, αφαιρώντας παλαιές βαφές χωρίς καλή πρόσφυση και σταθεροποιώντας τα υπόβαθρα με κατάλληλο σταθεροποιητικό. Το υπόβαθρο πρέπει να είναι εντελώς στεγνό πριν τη συγκόλληση των μονωτικών πλακών. Το σύστημα εξωτερικής θερμομόνωσης εφαρμόζεται με διάφορες μεθόδους σε ποικίλους τύπους υπόβαθρου: συμπαγή και διάτρητα τούβλα, σκυρόδεμα, ελαφρομπετόν, ξύλο ή λεπιδόπλακα (OSB).
2) Συγκόλληση
Η συγκόλληση των μονωτικών πλακών στο υπόβαθρο πρέπει να γίνει με κονιάματα (κόλλες) υψηλής ποιότητας, ειδικά μελετημένες για συστήματα εξωτερικής θερμομόνωσης από πετροβάμβακα. Η υψηλή διαστασιολογική σταθερότητα των πλακών Rockwool, οι οποίες δεν παράγουν τάσεις θερμικής συστολής/διαστολής, επιτρέπει την εφαρμογή δύο διαφορετικών μεθόδων διάταξης της κόλλας: “με κορδόνια και σημεία” ή “πλήρους επιφάνειας”.
ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ “ΜΕ ΚΟΡΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ”: η μέθοδος αυτή ενδείκνυται σε περίπτωση που είναι αναγκαία η διόρθωση ελαττωμάτων ομαλότητας του υπόβαθρου. Η κόλλα εφαρμόζεται στο πίσω μέρος της πλάκας, κατά μήκος όλης της περιμέτρου και σε πλάτος 5-10 cm, καθώς και σε ένα ή περισσότερα σημεία διαμέτρου 10-15 cm στο κέντρο. Η επιφάνεια επαφής πλάκας/κόλλας και κόλλας/υπόβαθρου δεν πρέπει να είναι ποτέ μικρότερη από το 40% της επιφάνειας της πλάκας.
ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗ “ΠΛΗΡΟΥΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ”: η μέθοδος αυτή ενδείκνυται σε περίπτωση που το υπόβαθρο είναι επαρκώς ομαλό και επίπεδο. Η κόλλα απλώνεται με οδοντωτό μυστρί (οδόντωση ανάλογη με την ομαλότητα του υπόβαθρου) σε όλη την επιφάνεια της πλάκας.
Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, η κόλλα δεν πρέπει να καλύπτει την πλευρική επιφάνεια της πλάκας, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια και η τέλεια πρόσφυση του μονωτικού και να αποφεύγεται η δημιουργία θερμογεφυρών.
3) Πλάκα Rockwool
Η μονωτική πλάκα παρέχει στο σύστημα τις επιδόσεις θερμομόνωσης: η θερμική αντίσταση πρέπει να καθορίζεται με ειδικό υπολογισμό. Η πλάκα πετροβάμβακα παρέχει επίσης επιδόσεις ηχομόνωσης βελτιώνοντας την ηχομονωτική ικανότητα του τοίχου στον οποίο εγκαθίσταται. Η εξωτερική θερμομόνωση από πετροβάμβακα έχει τα χαρακτηριστικά ενός συστήματος “μάζας-ελατηρίου-μάζας”, στο οποίο τις δύο μάζες αντιπροσωπεύει το εσωτερικό υπόβαθρο του τοίχου και το εξωτερικό οπλισμένο επίχρισμα, ενώ η μονωτική πλάκα αντιπροσωπεύει το ελατήριο. Η χρήση πλακών διπλής πυκνότητας, με πυκνότερο επιφανειακό στρώμα, βελτιώνει το σύστημα “μάζα-ελατήριο-μάζα”, καθώς η μάζα του επιφανειακού στρώματος της πλάκας προστίθεται στη μάζα του οπλισμένου επιχρίσματος. Η μονωτική πλάκα από πετροβάμβακα Rockwool χαρακτηρίζεται από υψηλή διαστασιολογική σταθερότητα, χαρακτηριστικό που έχει θεμελιώδη σημασία σε εφαρμογές εξωτερικής θερμομόνωσης, όπου το μονωτικό υποβάλλεται σε συνεχή θερμικά και υγρομετρικά σοκ που μπορεί να επηρεάσουν την ακεραιότητα ή την αισθητική των επιφανειακών στρωμάτων. Η πλάκα Rockwool, ως άκαυστη (ευρωπαϊκή κατηγορία A1), επιτρέπει τη δημιουργία μονωτικών συστημάτων απρόσβλητων από τη φωτιά και και ικανών να μειώσουν τον κίνδυνο εξάπλωσης των πυρκαγιών. Δεδομένου ότι χαρακτηρίζεται από υψηλή διαπερατότητα στους ατμούς (παρόμοια με εκείνη του αέρα) δεν εμποδίζει τη διέλευση του ατμού μέσω του συστήματος, επιτρέποντας, στα σημεία που χρειάζεται, τη δημιουργία δομών “διαπνοής”. Η πλάκα έχει μελετηθεί ειδικά για εφαρμογές εξωτερικής θερμομόνωσης, διαθέτει δηλαδή κατάλληλη πυκνότητα και μηχανικές ιδιότητες, ενώ στη φάση παραγωγής έχει υποβληθεί σε πρόσθετη θερμική επεξεργασία που αυξάνει την αντοχή της στο χρόνο. Συνιστάται η χρήση προϊόντων διπλής πυκνότητας που βελτιστοποιούν τις θερμικές, μηχανικές και ακουστικές ιδιότητες. Οι πλάκες θα πρέπει να τοποθετούνται στο υπόβαθρο με οριζόντια σειρά από κάτω προς τα πάνω, με αρμούς σε ασύμμετρη διάταξη και τη μεγαλύτερη πλευρά οριζόντια, έτσι ώστε να έχουν τέλεια επαφή.
4) Μηχανική στερέωση
Η μηχανική στερέωση πρέπει να αντιστέκεται στις οριζόντιες δυνάμεις από τον άνεμο και να εξασφαλίζει τη σταθερότητα του συστήματος στο χρόνο. Τα βύσματα πρέπει να είναι κατά προτίμηση “βιδωτά” με μεταλλικό πυρήνα και κατάλληλο μήκος. Τα βύσματα θα πρέπει να είναι ειδικά μελετημένα για συστήματα εξωτερικής θερμομόνωσης και ο τύπος τους αλλάζει ανάλογα με τον τύπο του υπόβαθρου. Τα βύσματα τοποθετούνται μετά τη σκλήρυνση της κόλλας σε αριθμό που εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά του υπόβαθρου, το ύψος του κτιρίου και την ισχύ των ανέμων. Το σχέδιο στερέωσης προβλέπει δύο μεθόδους, σε T και σε W. Συνιστάται το σύστημα W, καθώς οι εργαστηριακές δοκιμές αποδεικνύουν την καλύτερη αποτελεσματικότητα της αγκύρωσης. Το σύστημα αυτό μπορεί να εφαρμοσθεί χάρη στην υψηλή διαστασιολογική σταθερότητα του πετροβάμβακα, ο οποίος δεν "σκεβρώνει" από τη μεταβολή των θερμοϋγρομετρικών συνθηκών. Τα βύσματα θα πρέπει και στις δύο περιπτώσεις να τοποθετούνται στο συγκολλημένο τμήμα της πλάκας στο υπόβαθρο.
5) Οπλισμένο φινίρισμα
Το φινίρισμα των μονωτικών πλακών πρέπει να γίνεται με κονιάματα υψηλής ποιότητας και διαπερατότητας στον ατμό, ειδικά μελετημένα για συστήματα εξωτερικής θερμομόνωσης με πετροβάμβακα (συνήθως το ίδιο προϊόν που χρησιμοποιείται για τη συγκόλληση). Με το κονίαμα ακόμη βρεγμένο τοποθετείται το πλέγμα οπλισμού (βλ. σημείο 6) και εν συνεχεία το δεύτερο στρώμα λειαντικού, έτσι ώστε το πλέγμα να είναι εγκλωβισμένο σε δύο στρώματα κόλλας.
6) Πλέγμα οπλισμού
Σκοπός του πλέγματος οπλισμού είναι να αντέχει στις τάσεις που σχηματίζονται στο στρώμα φινιρίσματος λόγω των θερμικών διακυμάνσεων: είναι απαραίτητο για να αποφεύγεται ο σχηματισμός ρωγμών στο επίχρισμα. Το πλέγμα, όπως όλα τα στοιχεία του συστήματος, έχει μελετηθεί ειδικά για συστήματα εξωτερικής θερμομόνωσης και πρέπει να είναι από ορυκτές ίνες ανθεκτικές στα αλκάλια.
7) Φινίρισμα
Το εξωτερικό φινίρισμα πρέπει να αντέχει στις ατμοσφαιρικές συνθήκες και στις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, πρέπει να είναι αδιαπέραστο για το νερό, αλλά διαπερατό για τον ατμό από το εσωτερικό του κτιρίου. Μπορεί να είναι χρωματιστό σε πάστα: στην περίπτωση αυτή πρέπει να χαρακτηρίζεται από δείκτη ανάκλασης ανώτερο του 20%. Σε περίπτωση μετέπειτα βαφής, το χρώμα πρέπει να έχει τα ίδια χαρακτηριστικά ανάκλασης.
