Η πυρκαγιά και οι φάσεις ανάπτυξής της
Σε κάθε πυρκαγιά μπορούμε να διακρίνουμε διάφορες φάσεις.
Στη φάση έναυσης και ανάπτυξης, οι φλόγες είναι ακόμη εντοπισμένες και οι θερμοκρασίες διαφέρουν πολύ στο εσωτερικό του χώρου.
Η διάρκεια της φάσης αυτής εξαρτάται από διάφορους παράγοντες: το σχήμα και τον αερισμό του χώρου, την ποσότητα και την ενδεχόμενη επαφή μεταξύ των καύσιμων υλικών και τα χαρακτηριστικά τους όσον αφορά την αντίδραση στη φωτιά. Στη φάση αυτή, οι αναθυμιάσεις των καύσιμων ουσιών, είτε στερεών είτε υγρών, αρχίζουν τη διαδικασία καύσης.
Η δεύτερη φάση εξάπλωσης της πυρκαγιάς χαρακτηρίζεται από σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες και χαμηλή ποσότητα καιόμενου καυσίμου, ως τη στιγμή του flash over (ανάφλεξης), όταν το μείγμα των εύφλεκτων αερίων μεταδίδει γρήγορα τις φλόγες. Η μέση θερμοκρασία είναι υψηλή (περίπου 1000°C) και όλα τα καύσιμα υλικά καίγονται και τροφοδοτούν την πυρκαγιά.
Στη φάση της γενικευμένης πυρκαγιάς, όλο το υλικό συμμετέχει στην καύση.
Η φάση ύφεσης ή κατάσβεσης αρχίζει μετά την επίτευξη της μέγιστης θερμοκρασίας.
Μετά την ολοκλήρωση της καύσης, αρχίζει η φάση ψύξης της ζώνης, παράλληλα με τη στερεοποίηση των υπολειμμάτων της καύσης (πτητικές ουσίες μεγαλύτερου βάρους).
Το καύσιμο είναι το βασικό συστατικό για την ανάπτυξη της πυρκαγιάς. Η συμβολή του, ανάλογα με το θερμικό δυναμικό του, είναι καθοριστική.
Τα δομικά προϊόντα και υλικά χαμηλού ολικού θερμικού δυναμικού (PCS) επιτρέπουν τον περιορισμό της αναφλεξιμότητας και της εξάπλωσης της φωτιάς.
Τα μονωτικά από πετροβάμβακα, έχοντας PCS 1,25 MJ/kg, δεν συμβάλλουν στην ανάπτυξη και στην εξάπλωση της πυρκαγιάς, ούτε και στην απελευθέρωση τοξικών αερίων.
Όπως προκύπτει από τον ακόλουθο πίνακα είναι από τα υλικά με το χαμηλότερο θερμικό δυναμικό.
| ΥΛΙΚΟ | Θερμικό δυναμικό MJ/kg* |
| Ορυκτοβάμβακας | 1,25 |
| Σκληρό PVC | 15-21 |
| Χαρτί | 17 |
| Υφάσματα | 17 |
| Ξύλο | 17,5 |
| Λάστιχο | 29 |
| Πολυαιθυλένιο | 34-46 |
| Άσφαλτος | 40 |
* Οι παραπάνω τιμές προέρχονται από την τεχνική βιβλιογραφία
Το πρότυπο UNI EN 13501 παρέχει τη διαδικασία ταξινόμησης της αντίδρασης στη φωτιά όλων των δομικών υλικών, συμπεριλαμβανομένων των προϊόντων που ενσωματώνονται στα δομικά στοιχεία.
Τα προϊόντα εξετάζονται σε σχέση με την κατάσταση της τελικής τους εφαρμογής.
Η ευρωπαϊκή ταξινόμηση αναφοράς προβλέπει 7 κατηγορίες: A1, A2, B, C, D, E, F.
Ο προσδιορισμός των κατηγοριών εξαρτάται από το αποτέλεσμα συγκεκριμένων μεθόδων δοκιμής.
Εκτός από τις βασικές κατηγορίες, το πρότυπο προβλέπει περαιτέρω κατηγορίες ταξινόμησης που σχετίζονται με την παραγωγή καπνού (s= smoke) και την παραγωγή πυρακτωμένων σταγονιδίων και σωματιδίων (d= drops).
Ταξινόμηση αντίδρασης στη φωτιά βάσει των ευρωπαϊκών κατηγοριών
